Schilderproces

Bezig zijn met kunst – in de meest brede zin van het woord – is voor mij ‘voeding’ om in de flow te blijven voor het schilderen. Ook het onderzoeken ‘waarom’ en ‘wat’ ik wil schilderen vind ik waardevol.

Wat ik schilder wordt – bewust of onbewust – tijdens het schilderproces omgezet in taal of symboliek. Het moet voor mezelf iets betekenen of iets met me doen. Wanneer deze connectie er niet is, voelt het werk voor mij als een leeg hulsel en stagneert het.  

Onderwerpen als de oudheid, symboliek en eenvoudige vormen, kleuren, lijnen en structuren hebben voor mij iets magisch. Het spreekt tot mijn verbeelding en helpt om mijn innerlijke beelden vorm te geven. In de lichte werkruimte op zolder, ik noem het atelier 🙂 is het dan ook heerlijk vertoeven tussen al deze verschillende materialen en boeken.

Symboliek
Symboliek kan nog steeds tot onze verbeelding spreken en het mystieke deel in ons raken of ons inzicht vergroten.

Ik werk intuitief. Dat wil zeggen dat ik begin met schilderen zonder een plan of zonder vooraf een compositie te bepalen. Dat komt veelal later. Mijn werken kenmerken zich door hun ‘gelaagdheid’. Al zoekend naar vorm, kleur en lijnen worden mijn werken intuïtief en – reagerend met wat er op het doek komt – met gemengde technieken laag voor laag opgebouwd.

Uiteindelijk is schilderen voor mij, datgene op het doek laten ontstaan wat mij fascineert of wat mij raakt. Mijn interesses en mijn gevoel daarbij beeld ik uit in mijn kunst. In die zin is schilderen voor mij een vorm van zelfexpressie.